Η Σμύρνη μάνα καίγεται, καίγεται και το βιος μας. Ο πόνος μας δε λέγεται, δε γράφεται ο καημός μας…

  • 582
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

smyrni2

Η Σμύρνη μάνα καίγεται, καίγεται και το βιος μας. Ο πόνος μας δε λέγεται, δε γράφεται ο καημός μας…

……Σκέψεις γραμένες σε χαρτί στα Χανιά στις 29/9/2008 ,από τη γεννημένη το 1920 στη Μικρασία,Ελευθερίας Μπαντουράκη-Μπολέτη…..

Aνακατεμένες οι μνήμες,μπερδεμένες οι σκέψεις κι ένα παράπονο.Ενα παράπονο βαθύ.Ενα πελώριο γ ι α τ ί με βασανίζει.

Κάποιος που θέλησε να μου μιλήσει,να το κουβεντιάσουμε δηλαδή,μου είπε:

–Αδικα χάνεις τον καιρό σου μη ψάχνεις,κάποια μέρα θα τα γράψει η ιστορία,αλλά θα περάσουν χρόνια.
–Πόσα χρόνια περίπου,τον ρώτησα.
–Πολλά χρόνια,μου απάντησε.Οταν από τους αυτόπτες μάρτυρες δεν θα υπάρχει κανείς.Τότε θα γράψουν την ιστορία όπως θέλουν.Και θα μιλούν όχι μόνο γιά τον συνωστισμό πού γινόταν στο λιμάνι της Σμύρνης αλλά και γιά τους τσέτες που έραιναν με λουλούδια τους πρόσφυγες πού έφευγαν,τους βοηθούσαν να μπουν στα πλοία και τους αποχαιρετούσαν κλαίγοντας….Και πως τον εθνομάρτυρα Μητροπολίτη τον συμβούλευαν να φύγει και αφού δεν ήθελε τον σκότωσαν.

badouraki

Ετσι θα γράψουν την ιστορία κι αν δε είναι αυτό κατάντια,ας μού πεί κάποιος τότε τι είναι!…..

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Comments are closed.