Εκδρομή της Ένωσης Βουρλιωτών στα ματωμένα χώματα της Μικρασίας.

Τώρα λοιπόν που το ταξίδι τελείωσε,μέχρι ν΄αρχίσει το επόμενο,
νομίζω πως έγινε πλήρως αντιληπτό ότι η εκδρομή μας τελικά ήταν χατζηλίκι καί όχι αναψυχή.

Ηταν κουραστική, με πυκνό πρόγραμμα και μεγάλες εντάσεις. Χρειάστηκε πολλή αντοχή καί πολύ κέφι. Απαιτήθηκε μεγάλη ευαισθησία εκ μέρους του επισκέπτη-προσκυνητή, για να δει με άλλη προσέγγιση και με τα μάτια της ψυχής του το χώρο της Πατρίδας κι όχι με τη συνήθη αδιαφορία ή την καταναλωτική μανία του Έλληνα τουρίστα.
Με τούτο το σκεπτικό οργανώθηκε αυτό το ταξίδι σε μια χώρα που προσφέρει μοναδικές εμπειρίες και μιλά στην καρδιά του Έλληνα, όπου τα μνημεία, παλιά και νεότερα, από τους ναούς και τα τείχη των αρχαίων πόλεων ως τις εκκλησιές, τα σπίτια, τα σχολειά και τα χτήματα των γονιών και των παππούδων μας είναι εκεί και μας καρτερούν.
Μόνο οι άνθρωποί μας λείπουν πια από τον τόπο, μα θα τους αναπληρώσουμε εμείς, ανακαλώντας στη μνήμη «τους ευλογημένους ανθρώπους της Ανατολής» και κάθε Μικρασιάτη που κουβαλάμε εντός μας.
Αν τα καταφέραμε λοιπόνΦΩΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ,θα τα ξαναπούμε του χρόνου!

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Comments are closed.