Τα Βουρλά της καρδιάς μας!

ΘάλασσαΚάηκε μάνα ο Βουρλάς,
χαθήκαν τα παιδιά μας.
Μαυρίλα γύρω απλώθηκε.
κάψαν την Παναγιά μας.
………………..
Τα δάκρυα μου ποταμός,
χυθήκανε στη Σκάλα
κι αυτά που ΄δαν τα μάτια μου,
ξεσκίσαν τη καρδιά μου.
…………………
Να τα ξεχάσω δε μπορώ,
δε πρέπει,δεν αρμόζει
κι η δόλια η πατρίδα μου,
τη μνήμη μου στοιχειώνει.
…………………
Γιά τις επόμενες γενιές
το χρέος το δικό μου,
γιά τα Βουρλά να ιστορώ,
μέχρι το θάνατό μου!
…………..ΦωΚάς Βουρλιώτης.ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ

This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Comments are closed.