

“ΤΑ ΤΕΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΛΕ”.
Εμείς οι Βουρλιώτες ξέρουμε και δε ξεχνάμε……….
Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2019.
Επιτέλους ξημέρωσε.Το γκρούπ έφυγε γιά τη Εφεσσο και μεις,ο Μάνος,η Τασώ,ο Αγγελος ,η Μαρία κι εγώ ξεκινήσαμε με το λεωφορείο της γραμμής γιά το χωριό μας.Πήγαμε στα Βουρλα!
Δεν ήταν καί το ευκολότερο πράγμα στο κόσμο.
Ψάχναμε,υποθέταμε,θεωρούσαμε,ρωτούσαμε,,κάποια στιγμή χωρίς να το ομολογήσει κανείς μας,απογοητευτήκαμε και τότε,”ο από μηχανής θεός”,ο πατέρας της ή απλά η κοφτερή ματιά της Τασώς μας έδειξε τον τόπο.
Ενα γκρεμισμένο τζαμί με δυο τάφους στον μικροσκοπικό αυλόγυρο και μιά ταμπέλα : MUSALA CAMI!Το όνομα ταίριαξε,η θέση ήταν στο σημείο που με αγωνία ψάχναμε στον χάρτη,σαν να ήταν η ψηφίδα που έλειπε για να συμπληρωθεί το μωσαϊκό και ακριβώς απέναντι μιά βρύση που κάποτε ανάβλυζε,πιθανόν,το Αγιάσμα του Αγιάννη.Του Αγιάννη του Μουσελέ.
Σήμερα δεν τρέχει πιά νερό.Στέρεψε,όπως και η ζωή των παλικαριών του Βουρλά!
Πίσω από τη κρήνη ένα τεράστιο χωράφι προς πώληση σήμερα,που πιθανότατα εκεί ήταν τότε τα ”τέλια”.Τα ”τέλια του Μουσελέ”.Το στρατόπεδο που συγκέντωσαν οι Τούρκοι τον αντρικό πληθυσμό των Βουρλών.Αρκετά στρέμματα,στο τρίστρατο.
Αριστερά ο δρόμος που πήγαινε τότε στον τουρκομαχαλά,δεξιά ο δρόμος γιά τους ελληνικούς μαχαλάδες και πίσω του ο δρόμος γιά Σιβρισάρι και Εφεσσο.Υπήρχε λοιπόν νερό,δρόμοι διαφυγής και εφοδιασμού,ήταν έξω από τον ΄΄αστικό ιστό΄΄, ιδανικό λοιπόν από στρατιωτικής απόψεως γιά στρατόπεδο και ειδικά συγκεντώσεως.

Οι παλμοί αυξάνονται,η καρδιά χτυπάει τρελά,τα μάτια βουρκώνουν,τα πόδια τρέμουν και η ανάσα κόβεται!
Βρισκόμασταν εκεί που 11.000 Βουρλιώτες ξεκίνησαν ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό!Τα κόκαλά τους είναι σπαρμένα στη γη της Μικρασίας,από τα πυρπολημένα Βουρλά ως τις όχθες του Ευφράτη.
Ας είναι αιωνία τους η μνήμη!
Δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ.
Αυτό είναι το χρέος μας!
Μετάφραση του τουρκικού κειμένου:
”ΤΖΑΜΙ ΜΟΥΣΕΛΛΕ ΚΑΙ ΠΥΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ URLA Είναι γνωστό ότι τα παλαιότερα κτίσματα από την τουρκική περίοδο στα Urla είναι το Müselle Masjid και το Τζαμί Φατίχ Ιμπραήμ Μπέη, τα οποία χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα. Ο Erim, ο οποίος ανέφερε ότι ο πρώτος χώρος προσευχής μετά την κατάκτηση των Urla από τους Τούρκους ήταν το Müselle Masjid, είπε: «Εφόσον δεν υπήρχε τζαμί στην περιοχή μετά την κατάκτηση, χτίστηκε το Müselle Masjid. Οι πρόγονοί μας τελούσαν τη λατρεία τους εκεί μέχρι που χτίστηκε το Τζαμί Φατίχ Ιμπραήμ Μπέη». Δηλώνοντας ότι μόνο επτά από τα ιστορικά αρχιτεκτονικά έργα που εντοπίστηκαν στα Urla σώζονται σήμερα, ο Erim πρόσθεσε ότι η άμεση αποκατάσταση των πέντε κτιρίων που είναι σήμερα εγκαταλελειμμένα είναι σημαντική για να μεταβιβαστούν τα ιστορικά αντικείμενα που κληρονομήθηκαν από τους προγόνους μας στις μελλοντικές γενιές. Βρίσκεται στην οδό Μουσταφά Κεμάλ Πασά 117 στη γειτονιά Ναϊπλί της περιοχής Urla της επαρχίας Σμύρνης. Λέγεται ότι είναι το παλαιότερο τζαμί στα Urla. Οι προσευχές της Παρασκευής και του Eid τελούνταν έξω στον χώρο προσευχής. Ένα τζαμί χτίστηκε αργότερα. Επειδή δεν υπάρχει επιγραφή, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία κατασκευής ή τον κατασκευαστή. Ο μιναρές είναι ενδιαφέρων, με την ανοιχτή του μορφή που απαιτεί πρόσβαση από σκάλες. Δεν υπάρχουν επίσης διαθέσιμες πληροφορίες για τους τάφους δύο ατόμων στην αυλή του τζαμιού. Ο τάφος με τη μεγάλη τουρμπάνιη ταφόπλακα λέγεται ότι ανήκει σε έναν άγιο γνωστό στους ντόπιους ως MEMI DEDE. Είναι σαφές ότι το μεγάλο οικόπεδο δίπλα στο τζαμί ήταν πρώην νεκροταφείο και ότι το Νεκροταφείο του Τζαμιού στέγαζε περισσότερους ανθρώπους. Το τζαμί αποτελείται από δύο τμήματα: ένα τμήμα που χρησιμοποιούνταν ως νάρθηκας και έναν χώρο προσευχής με μόνο ένα μιχράμπ σε σχήμα κόγχης που βρίσκεται ακριβώς δεξιά από την είσοδο. Οι εξωτερικοί τοίχοι του τζαμιού είναι ερειπωμένοι και η πόρτα του έχει πέσει. Χρειάζεται επείγουσα συντήρηση.”