

1η μέρα στη Μικρασία……
Σάββατο 01 Νοεμβρίου 2025. Χίος-Τσεσμές-Κιρκιτζές-Εφεσος-Κουσάντασι,όπου και διανυκτερεύσαμε.
Μπήκαμε στο λεωφορείο και ξεκινήσαμε.
Πρώτη επίσκεψη στον Κιρκιντζέ,το ελληνικό χωριό που αναφέρει η Διδώ Σωτηρίου στα “Ματωμένα Χώματα””Αν υπάρχει αυτό που λένε παράδεισος, το χωριό μας, ο Κιρκιντζές, ήταν ένα δείγμα του…….” λέει ο Μανώλης Αξιώτης.

Μετά μπήκαμε στο λεωφορείο και θα πήγαμε στην Έφεσο, η οποία για περισσότερο από 1000 χρόνια ήταν μία από τις μεγαλουπόλεις του αρχαίου κόσμου και πρωτεύουσα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Πρόκειται για τον πλέον καλοδιατηρημένο και πολυσύχναστο αρχαιολογικό χώρο της Τουρκίας.


2η μέρα στη Μικρασία….
Κυριακή 02 Νοεμβρίου 2025.Κουσάντασι-Πριήνη-Μίλητος-Δίδυμα-Σώκια-Σμύρνη.





3η μέρα στη Μικρασία……
Δευτέρα 03 Νοεμβρίου 2025. Σμύρνη-Φώκαια -Κορδελιό-Σμύρνη.
Μετά το πρωινό αναχώρηση για Φώκαια.
Ας μη ξεχνάμε.Απο εδώ ξεκίνησαν όλα το 1915.Η ανακάλυψη από τον ιστορικό της φωτογραφίας Χάρη Γιακουμή όλου του φωτογραφικού υλικού του Φελίξ Σαρτιώ με θέμα τη Φώκαια, καθώς και του προσωπικού του αρχείου με τα άρθρα και τις σημειώσεις του για τα θλιβερά γεγονότα του 1914, μας φανερώνει το τι ακριβώς έγινε.


Η Φώκαια, χτισμένη σε μια μικρή χερσόνησο ΒΔ της Σμύρνης, ήταν μια ιωνική πόλη σε αιολικό έδαφος. Η χερσόνησος πάνω στην οποία εκτεινόταν χώριζε τον κόλπο της Κύμης, μια αιολική περιοχή, από τον κόλπο του Έρμου, όπου ήταν χτισμένες η Σμύρνη και οι Κλαζομενές.
Ακολούθως μετά το Κορδελιό επιστροφή με μιά οδική περιήγηση στη Σμύρνη.
Εκεί οι δρόμοι χωρίζουν.Οι Βουρλιώτες με ένα πουλμανάκι αναχωρούν γιά μία κατα μόνας επίσκεψη στο χωριό των προγόνων τους.Επιστροφή στις ρίζες!
Οι υπόλοιποι μπαίνουν γιά μιά βόλτα και ψώνια στο πολύβουο παζάρι της Σμύρνης.

Μετά το φαγητό πήγαμε στην Αγία Φωτεινή,στο Ελληνικό Προξενείο και περπατήσαμε στη μαρτυρική παραλία της Σμύρνης.

Στη συνέχεια επιστροφή στο ξενοδοχείο μας και διανυκτέρευση.

4η μέρα στη Μικρασία….
Τρίτη 04 Νοεμβρίου 2025. Σμύρνη-Βουρλά –Σκάλα-Αλάτσατα-Τσεσμέ – Χίος,διανυκτέρευση εν πλω για Πειραιά.
Μετά το πρωινό αποχαιρετίσαμε το ξενοδοχείο και πήγαμε στη Σκάλα και την πόλη των Βουρλών.
Περπατήσαμε στα σοκάκια,είδαμε τα λίγα εναπομείναντα ελληνικά σπίτια. Στην Σκάλα των Βουρλών βρίσκεται η αρχαία Ιωνική πόλη των Κλαζομενών.
Εκεί έζησε στα παιδικά του χρόνια τις καλοκαιρινές διακοπές ο μεγάλος μας ποιητής Γεώργιος Σεφέρης.

Ακολούθως επίσκεψη στα Αλάτσατα και καταλήξαμε στο Τσεσμέ, όπου στον λίγο ελεύθερο χρόνο που είχαμε κάναμε επίσκεψη στο ναό του Αγίου Χαράλαμπου που σήμερα είναι εκθεσιακός χώρος.
Το απόγευμα αναχωρήσαμε για Χίο, απ΄ όπου επιβιβασθήκαμε στο πλοίο αργά το βράδυ με προορισμό μας τον Πειραιά.

Διανυκτέρευση εν πλω.
Τετάρτη 05 Νοεμβρίου 2025. Άφιξη στο λιμάνι του Πειραιά περίπου στις 08.00.
Αποβίβαση, τέλος της εκδρομής με πλούσιες πνευματικές εμπειρίες και αναμνήσεις.
Γιατί όπως πάντα γιά εμάς, η εκδρομή μας είναι χατζηλίκι κι όχι αναψυχή…… Είναι κουραστική, με πυκνό πρόγραμμα και εντάσεις. Χρειάζεται πολλή αντοχή κι ακόμη πιο πολύ κέφι. Απαιτείται μεγάλη ευαισθησία εκ μέρους του επισκέπτη-προσκυνητή, για να δει με άλλη προσέγγιση και με τα μάτια της ψυχής του το χώρο της Πατρίδας κι όχι με τη συνήθη αδιαφορία ή την καταναλωτική μανία του Έλληνα τουρίστα.
Με τούτο το σκεπτικό οργανώθηκε αυτό το ταξίδι σε μια χώρα που προσφέρει μοναδικές εμπειρίες και μιλά στην καρδιά του Έλληνα, όπου τα μνημεία, παλιά και νεότερα, από τους ναούς και τα τείχη των αρχαίων πόλεων ως τις εκκλησιές, τα σπίτια, τα σχολειά και τα χτήματα των γονιών και των παππούδων μας είναι εκεί και μας καρτερούν.Μόνο οι άνθρωποί μας λείπουν πια από τον τόπο, μα θα τους αναπληρώσουμε εμείς, ανακαλώντας στη μνήμη «τους ευλογημένους ανθρώπους της Ανατολής» και κάθε Μικρασιάτη που κουβαλάμε εντός μας.Περπατώντας στις εξοχές ή στα σοκάκια των Βουρλών και των τριγυρινών χωριών, βαδίζουμε στο χώρο και την ιστορία του, πάνω στα προγονικά μας χνάρια, από το νωχελικό Γκιούλμπαξε και τα αμμουδερά εγγλεζονησιώτικα ακρογιάλια ίσαμε τους απέραντους αμπελώνες και τους πολύβουους μαχαλάδες του Βουρλά. Το λιμανάκι της Σκάλας και οι κλαζομενιακές σαρκοφάγοι, οι βουρλιώτικοι κουλάδες με τις χρυσοφόρες κουρμούλες της σταφίδας, οι λόφοι της άφαντης πολιτείας και τα απέραντα τιμάρια της βυζαντινής οικογένειας των Βρουλάδων, τα λεσπέρικα σπίτια και τα αρχοντικά των φατόρων, ο Άη-Γιώργης ο Αρφανός κι η Βρυσάρα του Σιραμαχαλά θα μας πουν την ιστορία τους, από τα βάθη της ελληνικής αρχαιότητας μέχρι εκείνη την αξημέρωτη Κυριακή της 4ης Σεπτεμβρίου 1922, όταν το φως παραχώρησε τη θέση του στο έρεβος και πάγωσαν τα γέλια των κοριτσιών στα μάτια της θαυματουργής Παναγιάς της Βουρλιώτισσας.